Λες και κάποιοι είχαν συμφέρον να μπει πινακίδα : "κλειστόν λόγω συμφερόντων", κάτω από την πινακίδα Κοντοβάζαινα
Πόσος ντόπιος, δικός μας κόσμος, δεν έρχεται στην πατρίδα μας ;
"Τόσος και άλλος τόσος" είπε ο Γιάννης που έχει να πατήσει πολλά χρόνια στο πατρογονικό του σπίτι.
Γιατί όμως εκτιμούν τον τόπο μας τόσος περαστικός κόσμος, την ίδια ώρα που έρχονται μόνο σποραδικά και για λίγες ημέρες τα παιδιά των ντόπιων επιχειρώντας να κάνουν χυδαία επίδειξη πλούτου που δεν διαθέτουν ;
Μήπως να φταίει η ασχήμια του τόπου μας ; Μήπως ότι δεν υπάρχουν τα πατρικά τους σπίτια ;
Μήπως να φταίει η έλλειψη υποδομών φιλοξενίας την ίδια ώρα που τα μικρότερα χωριά πριν και μετά από εμάς διαθέτουν ;
Μήπως να φταίνε τα παράσιτα που κάνουν οτιδήποτε μπορούν, μόνο και μόνο για να πλουτίσουν τα ίδια, μη σκεπτόμενα ότι με αυτόν τον τρόπο οδηγούν το χωριό μας στην εξαφάνιση και θα μετατρέψουν την Κοντοβάζαινα σε χωριό όπως εκείνα τα εγκαταλελειμμένα χωριά στην Πίνδο ;
"Ότι έγινε, έγινε" εμείς δεν θα το πούμε αφού δεν ξεχνάμε.
Όμως δεν θα κλάψουμε πάνω από το χυμένο της καρδάρας γάλα κι ας περπατάμε στους άδειους δρόμους του χωριού μας.. Όχι μόνο δεν θα κλάψουμε επάνω στον αστυνομικό σταθμό που είχαμε και δεν έχουμε, στο Γυμνάσιο που είχαμε και δεν έχουμε, στη δικαστική αίθουσα που είχαμε και δεν έχουμε, στα ΕΛΤΑ που είχαμε και δεν έχουμε, αλλά θα κάνουμε κινήσεις που δεν θα έχουν να κάνουν με πολιτικάντικα και προσωπικά συμφέροντα.
Θα κάνουμε ότι κάνουμε με αυτοσκοπό την αναστροφή της θνησιγενούς πορείας του χωριού μας.
Έχουμε όραμα, δυνατότητες, δυνάμεις και υποστήριξη και θα πάμε εμπρός. Και ότι διαπιστωθεί ότι έφταιξε για το σβήσιμο του χωριού μας, θα απολογηθεί εκεί που τα "μέσα" του και οι "γνωστοί" του δεν θα μετράνε.
Δείτε και τα Η Κοντοβάζαινα στα τέλη του 19ου αιώνα, μία ιστορική μαρτυρία – Του συνάδελφου Νικολάου Κάβουρα
Κώστας Σ.